Met ingang van oktober 2011 zijn wij (Maria en Guus / “In Oosterse Sferen”) niet meer te volgen op www.oostersesferen.weblog.nl maar op www.oosterseferen.nl.

Inderdaad, wij hebben een eigen site ingericht. Aanvankelijk noodgedwongen, maar op dit moment tot onze grote tevredenheid. Wij kunnen het iedereen aanraden, die dit overweegt. Voor de kosten hoef je het niet te laten en je hebt ditmaal alles in eigen hand.

Het waarom?

Op 23 augustus jl. zou alles op weblog.nl in een ander systeem worden gemigreerd. Dooor omstandigheden (problemen) werd dit een week uitgesteld. Ondanks de belofte van de beheerder van het nieuwe systeem om alles weglogs in de lucht te houden totdat e.e.a. was afgerond, verdween alles van iedereen in het niet, heel triest voor degenen die onderweg zijn en voor degenen die hen volgen.

Na ongeveer een maand was ”In Oosterse Sferen” heel af en toe weer in de lucht, maar doordat alles in een andere cumputertaal was geschreven, gedeeltelijk verminkt en incompleet (geen foto’s e.d.). Na een paar dagen hard werken hadden wij de verminkingen er grotendeels uit. Tot ons verdriet bleek enige dagen later, dat alles weer in een andere computertaal was geschreven. Je raad het al, weer gedeeltelijk verminkt.

Inmiddels was het drie weken voor ons vertrek geworden. De problemen met weblog.nl duurden al zes weken en de garantie is er niet dat deze over drie weken opgelost zouden zijn. Op dat moment zijn wij aan een eigen website gaan denken.

Nu is het één week voordat wij gaan vliegen. De afgelopen twee weken hebben wij hard gewerkt en zijn wij heel content, dat de eigen website in de lucht is en daarop alles staat wat op …… weblog.nl was ingevoerd, sterker nog, er zal op den duur meer terug te vinden zijn. De mogelijkheden zijn voorals nog onuitgeput.

Desondanks hebben wij gisteren nogmaals aan weblog.nl gevraagd wanneer we weer foto’s konden uploaden en de foto’s weer op het weblog te zien waren. Wij kregen daarop het volgende commentaar:

“ Hallo

Die toezegging doen wij ook nog steeds gestand maar we kunnen niet toveren, zolang de migratie nog niet voltooid is zullen zich dit soort problemen blijven voordoen.

Elk probleem moet gaandeweg opgelost worden om de afronding van de migratie te kunnen bereiken.

Er is helaas nog geen enkele weblog probleemloos compleet in de lucht
Er is tevens helaas nog geen enkele weblogger die probleemloos met zijn weblog werken en/of inloggen kan….

De migratie is helaas nog steeds volop in gang en tot het moment dat wij zullen melden dat de migratie afgerond is werkt veel niet of bijna niet. Dit wisselt per moment en per weblog.

Het enige advies dat ik je kan geven is te wachten totdat wij melden dat de migratie volledig afgerond is.

Met vriendelijke groet,

Melody
Weblog.nl helpdesk “

Dit is dus het resultaat van acht weken migratie. Heel spijtig voor degenen die onderweg zijn / gaan en hadden gehoopt dat alles opgelost zou zijn. Eén raad: maak je eigen weblog!

20-10-2011, een week voor ons vertrek.

Maria en Guus

PS: Wij hadden de reclame op …….weblog.nl afgekocht, desondanks verschijnt hierop toch op eens weer reclame. Wat heeft men daar  eigenlijk wel in de hand?!

Alles is ingepakt en staat in de lobby van het hotel klaar voor de reis naar huis. De fietsen staan dof te glimmen door het bobbeltjesplastic en huishoudfolie waarmee zij zijn overtrokken, een wijze van verpakken die ons het beste bevalt.

Het is twaalf uur, we zitten bij het fort aan de rivier en kijken naar alles wat daarop gebeurt.

4154

Even verderop poseert een jongedame voor twee fotografen in spé,

4136

4137 achter ons wordt aan handnijverheid gedaan.

4160 De torenflat aan de overkant, vorig jaar nog in aanbouw, is inmiddels in gebruik genomen.

4142

Wij genieten van de laatste uurtjes van een vakantie, die zo anders is verlopen dan we een paar maanden geleden hadden gedacht, helaas geen Laos en geen Cambodja. Beide landen zijn minder geciviliseerd, dunner bevolkt en ongerepter dan Thailand en zijn daarom veel avontuurlijker om er doorheen te reizen. Dit wil echter niet zeggen, dat wij dit jaar minder ervan genoten hebben hoor, het was gewoon wat anders.

Maar nu het zo goed is gegaan met de gezondheid van Guus, zullen deze landen ongetwijfeld volgend jaar (ongeveer dezelfde tijd) worden aangedaan.

De tijd vliegt, acht weken zijn heel snel voorbij. Als wij dit op het web-log plaatsen, hebben wij de eerste spruitjes met draadjesvlees alweer achter de kiezen.  

Bij deze een hartelijke groet aan iedereen die ons gevolgd heeft. We hopen dat wij jullie een beetje deelgenoot hebben kunnen maken van wat wij onderweg zoals tegengekomen zijn, de schitterende landschappen en de leuke contacten met de mooie mensen van daarginds in het bijzonder.

Een speciale groet gaat uit naar de mensen van Vakantiefietser in België (de kompaan van Wereldfietser in Nederland), die ook tijdens onze vakantie, ons op de jaarlijkse feestavond  voor vrijwilligers van het gebeuren deelgenoot hebben gemaakt. Heel leuk overgekomen. Tot 19 en 20 maart aanstaande in Retie!

Maria en Guus

3150

stand van zaken:

standplaats                          Bangkok

aantal km’s                                    0

grand totaal km’s                      2242

hoogtemeters                                 0

grand totaal meters                 11770

Sand for Sandra                : 1 x zand Mun   

Standje Frits                     : 2 viltjes, 2 dopjes,

                                          2 etiketjes en foto’s

Geheel volgens schema komt de trein in Bangkok aan. We hebben zelfs wat redelijk geslapen.

Na een kop koffie in het station, fietsen wij om zeven uur door de straten van Bangkok naar ons hotel, waar wij gelukkig meteen onze kamer in mogen. Even lekker opfrissen dus.

Morgen pakken wij de fietsen wel in. Vandaag hebben wij dan voldoende tijd om het Grand Palace te bezoeken. De fietsen mogen wij onder het oog van de wacht neerzetten. Als wij even later met de toegangskaartjes voor de ingang staan, wordt Guus even terzijde genomen, waarom? Gewoon om het blote gedeelte van het onderbeen op te meten, het kon er mee door, gelukkig maar, want anders had je de hele dag met een wat andere “broek” rondgelopen.

4104

Alles wat je ziet is immens, soms nauwelijks te bevatten en op de foto vast te leggen. Soms zie je iemand, die er ook het zijne van denkt.

4081

Een reus, die wat achteraf over een zijvleugel waakt,

4085 lijkt wat minder gelukkig, waarschijnlijk omdat hij niet al te veel aandacht krijgt.

4090

Enkele andere indrukken:

4132 waaronder Angkor Wat in het klein, een complex wat wij volgend jaar hopen te kunnen bezoeken.

Straks nog even borrelen en wat eten in de backpackers buurt. Morgen zal daar wel niets meer van komen.

stand van zaken:

standplaats                          Bangkok

aantal km’s                                  22

grand totaal km’s                      2242

hoogtemeters                                 0

grand totaal meters                 11770

Alles is ingepakt en staat in de lobby van het hotel klaar voor de reis naar huis. De fietsen staan dof te glimmen door het bobbeltjesplastic en huishoudfolie waarmee zij zijn overtrokken, een wijze van verpakken die ons het beste bevalt.

Het is twaalf uur, we zitten bij het fort aan de rivier en kijken naar alles wat daarop gebeurt.

..

Even verderop poseert een jongedame voor twee fotografen in spé,

..

achter ons wat wordt aan handnijverheid gedaan.

De torenflat aan de overkant, vorig jaar nog in aanbouw, is inmiddels in gebruik genomen.

Wij genieten van de laatste uurtjes van een vakantie, die zo anders is verlopen dan we een paar maanden geleden hadden gedacht, helaas geen Laos en geen Cambodja. Beide landen zijn minder geciviliseerd, dunner bevolkt en ongerepter dan Thailand en zijn daarom veel avontuurlijker om er doorheen te reizen. Dit wil echter niet zeggen, dat wij dit jaar minder ervan genoten hebben hoor, het was gewoon wat anders.

Maar nu het zo goed is gegaan met de gezondheid van Guus, zullen deze landen ongetwijfeld volgend jaar (ongeveer dezelfde tijd) worden aangedaan.

De tijd vliegt, acht weken zijn heel snel voorbij. Als wij dit op het web-log plaatsen, hebben wij de eerste spruitjes met draadjesvlees alweer achter de kiezen.

Bij deze een hartelijke groet aan iedereen die ons gevolgd heeft. We hopen dat wij jullie een beetje deelgenoot hebben kunnen maken van wat wij onderweg zoals tegengekomen zijn, de schitterende landschappen en de leuke contacten met de mooie mensen van daarginds in het bijzonder.

Een speciale groet gaat uit naar de mensen van Vakantiefietser in België (de kompaan van Wereldfietser in Nederland), die ook tijdens onze vakantie, ons op de jaarlijkse feestavond  voor vrijwilligers van het gebeuren deelgenoot hebben gemaakt. Heel leuk overgekomen. Tot 19 en 20 maart aanstaande in Retie!

Maria en Guus

stand van zaken:

standplaats                          Bangkok

aantal km’s                                    0

grand totaal km’s                      2242

hoogtemeters                                 0

grand totaal meters                 11770

Sand for Sandra                : 1 x zand Mun

Standje Frits                     : 2 viltjes, 2 dopjes,

                                            2 etiketjes en foto’s

Geheel volgens schema komt de trein in Bangkok aan. We hebben zelfs wat redelijk geslapen.

Na een kop koffie in het station, fietsen wij om zeven uur door de straten van Bangkok naar ons hotel, waar wij gelukkig meteen onze kamer in mogen. Even lekker opfrissen dus.

Morgen pakken wij de fietsen wel in. Vandaag hebben wij dan voldoende tijd om het Grand Palace te bezoeken. De fietsen mogen wij onder het oog van de wacht neerzetten. Als wij even later met de toegangskaartjes voor de ingang staan, wordt Guus even terzijde genomen, waarom? Gewoon om het blote gedeelte van het onderbeen op te meten, het kon er mee door, gelukkig maar, want anders had je de hele dag met een wat andere “broek” rondgelopen.

4104

Alles wat je ziet is immens, soms nauwelijks te bevatten en op de foto vast te leggen. Soms zie je iemand, die er ook het zijne van denkt.

4081

Een reus, die wat achteraf over een zijvleugel waakt,

4085 lijkt wat minder gelukkig, waarschijnlijk omdat hij niet al te veel aandacht krijgt.

4090

Enkele andere indrukken:

4132 waaronder Angkor Wat in het klein, een complex wat wij volgend jaar hopen te kunnen bezoeken.

Straks nog even borrelen en wat eten in de backpackers buurt. Morgen zal daar wel niets meer van komen.

stand van zaken:

standplaats                          Bangkok

aantal km’s                                  22

grand totaal km’s                      2242

hoogtemeters                                 0

grand totaal meters                 11770

De dag is inderdaad heel snel gegaan. De vrouw van het motortje heeft het niet meer over het benzineniveau gehad, heel verstandig trouwens, en bij haar buren hebben we, waarschijnlijk voor de laatste keer, noedelsoep voorgeschoteld kregen.

Als we naar het treinstation fietsen zien we langs de weg, dat het 29 graden is, inderdaad wat frisjes vandaag, hoe zou het in Holland zijn.

Voor de fietsen moeten wij nog een “kaartje” kopen, ze gaan als vracht mee. Wij hebben inmiddels wel gemerkt, dat bij de berekening van de kosten vaak de willekeur en hoofdrol speelt. We schenken de mensen van het vrachtlokaal dan ook eens wat meer aandacht. Het werkte inderdaad, nu 90 Baht per fiets terwijl wij al eens eerder 190 Baht per fiets hebben betaald.

4058

Nu is dat voor hen ook weer geen dagtaak, maar wat doen ze dan, ledigheid is immers des duivels oorkussen? We denken dat ze hun tijd doden met leren rekenen, voornamelijk delen en vermenigvuldigen. En als ze het even niet weten, hangen de antwoorden gewoon aan de muur.

4059

De trein is er nog niet, het is half vijf en we vertrekken om half zeven, dus eerst maar wat eten bij het stalletje aan de overkant, waar de eigenaar wat moet lachen als ons Thaise woordjes vooral gericht zijn op essentiële zaken, zoals “waar is het toilet, mogen wij de rekening, een heel klein pietsje pittig gekruid” enzovoort.

Voor de laatste keer hebben wij van een Isaans rijstgerecht genoten en in de verte zien wij een hond weglopen, ook de laatste?

4063 Bij het afrekenen moeten wij voor het eten inderdaad 25 Baht per persoon afrekenen.

4066

Stations in vreemde landen hebben wat, een bepaalde sfeer die je aan vroeger doet denken. Ronkende locomotieven, draaiende dieselgeneratoren in de wagons en elke bestemming die je ziet, komt heel exotisch over, zo ook hier. De trein vertrekt keurig op tijd. Morgenochtend zitten wij volgens plan / dienstregeling om even voor zes uur in Bangkok.

stand van zaken:

ongewijzigd.

De dag is inderdaad heel snel gegaan. De vrouw van het motortje heeft het niet meer over het benzineniveau gehad, heel verstandig trouwens, en bij haar buren hebben we, waarschijnlijk voor de laatste keer, noedelsoep voorgeschoteld kregen.

Als we naar het treinstation fietsen zien we langs de weg, dat het 29 graden is, inderdaad wat frisjes vandaag, hoe zou het in Holland zijn.

Voor de fietsen moeten wij nog een “kaartje” kopen, ze gaan als vracht mee. Wij hebben inmiddels wel gemerkt, dat bij de berekening van de kosten vaak de willekeur en hoofdrol speelt. We schenken de mensen van het vrachtlokaal dan ook eens wat meer aandacht. Het werkte inderdaad, nu 90 Baht per fiets terwijl wij al eens eerder 190 Baht per fiets hebben betaald.

4058

Nu is dat voor hen ook weer geen dagtaak, maar wat doen ze dan, ledigheid is immers des duivels oorkussen? We denken dat ze hun tijd doden met leren rekenen, voornamelijk delen en vermenigvuldigen. En als ze het even niet weten, hangen de antwoorden gewoon aan de muur.

4059

De trein is er nog niet, het is half vijf en we vertrekken om half zeven, dus eerst maar wat eten bij het stalletje aan de overkant, waar de eigenaar wat moet lachen als ons Thaise woordjes vooral gericht zijn op essentiële zaken, zoals “waar is het toilet, mogen wij de rekening, een heel klein pietsje pittig gekruid” enzovoort.

Voor de laatste keer hebben wij van een Isaans rijstgerecht genoten en in de verte zien wij een hond weglopen, ook de laatste?

4063 Bij het afrekenen moeten wij voor het eten inderdaad 25 Baht per persoon afrekenen.

4066

Stations in vreemde landen hebben wat, een bepaalde sfeer die je aan vroeger doet denken. Ronkende locomotieven, draaiende dieselgeneratoren in de wagons en elke bestemming die je ziet, komt heel exotisch over, zo ook hier. De trein vertrekt keurig op tijd. Morgenochtend zitten wij volgens plan / dienstregeling om even voor zes uur in Bangkok.

stand van zaken:

ongewijzigd.

Kantharalak is een redelijk grote stad, wat arm en de militairen zijn nadrukkelijk aanwezig. De mensen zijn wat terughoudend. Van het toerisme moet men het nu ook niet meer hebben, de enige westerlingen die hier zijn, hebben de middelbare leeftijd al bereikt en gaan vergezeld van een Thaise dame, al dan niet ook al op leeftijd.

4023

Op de terugweg gaan wij nog even bij het treinstation van Ubon langs, kijken hoe alles werkt (morgenavond hebben wij de “slaap-“ trein naar Bangkok) en om een paar foto’s voor Frits te maken.

4040

In Thailand laat men niets ongedaan om te laten zien, dat de koning hier op een hoog voetstuk staat, overal kom je beeltenissen van hem en zijn eega tegen. Ook elke middenstander moet eraan geloven, of hij wil of niet. Zo ook gisteren, toen op de televisie het officiële gedeelte gaande was. De eigenaresse van het restaurantje was gisteren waarschijnlijk glad vergeten (gewoon te druk) om de televisie op het juiste kanaal af te stemmen. Even later werd ze door iemand in bruin uniform daar wel heel duidelijk op attent gemaakt en verscheen kort daarna de koning in beeld.

Zo heeft men in Ubon Ratchathani de blinde muur langs het (militaire gedeelte van het) vliegveld met koningstaferelen opgeleukt,

4051 zo ook hoe de koning een Thais kerstverhaaltje vertelt,

4054 en de parade afneemt,

4057 welk geheel wordt opgevrolijkt door een paar tetterende olifanten

4055.

Ook op een ander terrein is men een ietwat hypocriet. Voor bier mag sinds een jaar geen reclame meer gemaakt worden, dus werd alles verwijderd. Tegenwoordig heeft elke brouwer ook z’n eigen water in flesjes en daar maakt men nu reclame voor (Chang-, Tiger-, Singha-water of wat dan ook).

Verkoop van alcoholhoudende drank probeert men ook op een andere manier aan banden te leggen, er zijn strikte verkooptijden voor: van 11.00 tot 14.00 uur en van 17.00 uur tot 24.00 uur. Alleen de grote ketens houden zich daaraan en heel strikt ook, want op verjaardag van de koning werd door bijvoorbeeld 7 to Eleven helemaal geen drank verkocht. De kleine middenstander trekt zich daar echter niets van aan en verkoopt het gewoon de hele dag door.

Morgen wordt het een drukke dag, maar daar trekken wij ons nu even nog niets van aan. Straks op naar het “terrasje” van eergisteren, leuke mensen en een dito publiek.

stand van zaken:

ongewijzigd.

Kantharalak is een redelijk grote stad, wat arm en de militairen zijn nadrukkelijk aanwezig. De mensen zijn wat terughoudend. Van het toerisme moet men het nu ook niet meer hebben, de enige westerlingen die hier zijn, hebben de middelbare leeftijd al bereikt en gaan vergezeld van een Thaise dame, al dan niet ook al op leeftijd.

4023

Op de terugweg gaan wij nog even bij het treinstation van Ubon langs, kijken hoe alles werkt (morgenavond hebben wij de “slaap-“ trein naar Bangkok) en om een paar foto’s voor Frits te maken.

4040

In Thailand laat men niets ongedaan om te laten zien, dat de koning hier op een hoog voetstuk staat, overal kom je beeltenissen van hem en zijn eega tegen. Ook elke middenstander moet eraan geloven, of hij wil of niet. Zo ook gisteren, toen op de televisie het officiële gedeelte gaande was. De eigenaresse van het restaurantje was gisteren waarschijnlijk glad vergeten (gewoon te druk) om de televisie op het juiste kanaal af te stemmen. Even later werd ze door iemand in bruin uniform daar wel heel duidelijk op attent gemaakt en verscheen kort daarna de koning in beeld.

Zo heeft men in Ubon Ratchathani de blinde muur langs het (militaire gedeelte van het) vliegveld met koningstaferelen opgeleukt,

4051 zo ook hoe de koning een Thais kerstverhaaltje vertelt,

4054 en de parade afneemt,

4057 welk geheel wordt opgevrolijkt door een paar tetterende olifanten

4055.

Ook op een ander terrein is men een ietwat hypocriet. Voor bier mag sinds een jaar geen reclame meer gemaakt worden, dus werd alles verwijderd. Tegenwoordig heeft elke brouwer ook z’n eigen water in flesjes en daar maakt men nu reclame voor (Chang-, Tiger-, Singha-water of wat dan ook).

Verkoop van alcoholhoudende drank probeert men ook op een andere manier aan banden te leggen, er zijn strikte verkooptijden voor: van 11.00 tot 14.00 uur en van 17.00 uur tot 24.00 uur. Alleen de grote ketens houden zich daaraan en heel strikt ook, want op verjaardag van de koning werd door bijvoorbeeld 7 to Eleven helemaal geen drank verkocht. De kleine middenstander trekt zich daar echter niets van aan en verkoopt het gewoon de hele dag door.

Morgen wordt het een drukke dag, maar daar trekken wij ons nu even nog niets van aan. Straks op naar het “terrasje” van eergisteren, leuke mensen en een dito publiek.

stand van zaken:

ongewijzigd.

We zijn inderdaad vroeg op, snel het motortje ophalen, het ontbijt komt onderweg wel. De verhuurster geeft ons een Honda Wave mee, “half empty” heeft ze gezegd, met de bedoeling dat zij hem ook weer zo (half vol) terug wil. Maar als we de eerste kilometers achter de rug hebben, zien we de wijzer van de benzinemeter half in het vákje “empty” staan, dus niet halfvol maar gewoon nagenoeg leeg.

Na wat gevaarlijk geslinger stranden wij in het zicht van een benzinestation, de tweede lekke band van deze vakantie. Bij de pomp niets te vinden wat op reparatie van iets lijkt (het is trouwens ook zondag), maar schuin aan de overkant zien we een motorzaakje met een paar grote olievlekken voor de deur, reparatie? inderdaad.

4011

Bij het afrekenen, een half uur later, vraagt de man slechts 86 Baht (inclusief nieuwe binnenband!). Wij hebben er snel wat meer van gemaakt. Na het tanken vervolgen wij onze weg, ons terdege ervan bewust zijnde, dat wij gewoon mazzel hebben gehad.

In Kantharalak, er was een slaapplaats, nog even gevraagd of Preah Vihear inderdaad open / te bereiken was. Er werd driftig ja geknikt, al weer een poosje gaat men weer daarnaar toe.

Volgens onze informatie zouden de volgende formaliteiten moeten plaatsvinden. Eerst een paspoortcontrole, kosten per persoon 5 Baht; daarna de ingang tot het park, kosten 200 Baht; uiteindelijk aan de grens, paspoort afgeven en 200 Baht voor de Cambodjanen.

Er was weinig verkeer, maar dat zou wel te maken kunnen hebben met de verjaardag van de koning. Opeens een barricade op de weg, een soldaat zwaait dat wij verder moeten rijden en dat doen wij dus ook om dan verrast te worden door aanhollende soldaten. Met doorrijden werd dus bedoeld tot aan het hokje en niet verder, hard in de remmen dan maar. Na even om ons heen gekeken te hebben, begonnen de gefronste wenkbrauwen van menigeen wat te verslappen en kwam hier en daar zelfs een voorzichtige glimlach op het gezicht.

Paspoorten worden gecontroleerd, kosten worden waarschijnlijk niet meer in rekening gebracht, want men vraagt er niet om. Vijftig meter verder (wel wat snel eigenlijk) een tweede barricade. Motortjes mogen niet het park in, zo gebaart men. Maar hoe moeten wij dat bij het complex komen, 10 km lopen doen wij niet. Toch gewoon maar proberen dus, maar dan zie in de ooghoeken toch weer wat donkerblauw aanlopen, je kiest dan eieren voor je geld en dan zeg je heel vriendelijk “sorry, verkeerd begrepen, waar moeten wij dit geval parkeren?"

4017

Opeens klaart de lucht weer op, is men weer heel vriendelijk en mag je samen een formulier invullen. Wat er verder opstaat, weet je niet, misschien dat je beloofd hebt om geen gekke dingen te doen, want je krijgt meteen een briefje in de hand gedrukt met de Tien Geboden. Ten overvloede (motortje staat immers al aan de kant) wijst men nog even nadrukkelijk op gebod nummer 5. “Prohibit drive a motor goes up.” Je wilt nog even zeggen dat we dat helemaal niet van plan waren, je wilde gewoon het park in, maar het heeft geen zin, we moeten ieder 20 Baht betalen (met reçu) en op twee stoeltjes gaan zitten, kop houden en maar afwachten dus.

4018

Na tien minuten komt een pick-up aanrijden, Thaise bezoekers die ook hetzelfde formuliertje moeten invullen. Dan komt men ons halen en gebaart ons in de bak te gaan zitten, waar al vier Thaise schonen hebben plaatsgenomen, best wel gezellig eigenlijk. De slagboom gaat open en even daarna passeren wij de ene na de andere barricade, geen grapjes en foto’s mogelijk, de weg is afgezoomd met prikkeldraad en om je duidelijk te maken dat je geen rare dingen moet doen, zie je langs de weg rode bordjes met doodskoppen daarop, er liggen mijnen. Ook de zijwegen zijn gebarricadeerd.

Als we uiteindelijk de parkeerplaats bereiken (ingang van het park misschien?) valt het op dat het vrij rustig is. Een Thaise (met een bordje “staff” opgespeld) probeert een praatje met ons te maken, waar dat zien wij niet zo zitten, te weinig tijd gewoon, maar ze haalt ons toch over nog even een foto te maken om te laten zien waar wij zijn, maar misschien ook dat zij haar omgeving wilde laten zien dat zij goed bezig was.

4015

We zien nergens een ticket office, dus gaan we maar zonder toegangskaartjes op pad naar de eerste barricade op de weg, mogen wij er niet door, dan weten zij daar wel te vertellen waar je kaartjes kunt kopen. Maar niemand mag verderop.

Het kwartje valt, het tempelcomplex is vanaf Thailand niet meer te bereiken. De mensen die hier zijn, komen alleen voor het uitzicht over Cambodja, dat hier in de nevelachtige laagte ligt.

4016

Foto’s maken mag, maar niet van iets dat ook maar het minste weg heeft van iets militairs, overal zandzakken en prikkeldraad en we hebben de indruk dat hier meer controlerende mensen in burger rondlopen, dan dat er bezoekers zijn. Het lukt je gewoon niet om je aan het zicht van hen te ontrekken. Dus dan maar geen fotootjes maar van de “Bas Reliëfs”, ook niet stiekem.

We hebben het dan ook gauw gezien, zonde van de tijd geweest en jammer dat wij al een kamer in Kantharalak hebben gereserveerd. Je moet er niet aan denken, dat je de langs de zuidgrens was gefietst (vier dagen en een dag op en neer het park), gewoon voor niets.

Dan valt het oog op gebod 10. “Prohibit brawl in park border”. Wat het is, weten wij niet, maar je zou het wel spontaan gaan doen.

4042

Terug in het hotel is men verbaasd dat het gesloten is, sinds kort gaat men er immers weer naar toe, klopt inderdaad, het uitzichtpunt is weer open maar niet de grens om bij de tempel te komen.

Het geschil dat de twee landen over deze tempel hebben, is dus nog steeds niet opgelost, Een geschil dat is ontstaan toen het complex in 2008 op de Unesco-lijst werd gezet, gewoon geldelijk gewin dus. Volgend jaar vanuit Cambodja nogmaals proberen maar.

’s Avonds toch nog even van het traditionele vuurwerk genoten.

Stand van zaken:

ongewijzigd